image

Zwangerschap

Osteopathie en pre-, peri- en postnataal Zwangerschap

Bij een osteopaat wordt een zwangerschap beschouwd als veel meer dan veranderingen in het vrouwelijk bekken, buik en borst.

280 dagen!

De 280 dagen durende opbouw van een zwangerschap openbaart zich niet alleen fysisch, de hele vrouwelijke persoonlijkheid wordt daarin vertegenwoordigd. Al haar lichaamssystemen worden tijdens deze gebeurtenis onder druk gezet waardoor het één van de belangrijkste episodes van haar leven wordt.

Moeder | embryo ,foetus, kind

Osteopathie gaat hier geen symptomen behandelen maar voornamelijk weefsels de vrijheid geven die ze nodig hebben tijdens deze periode. Daarnaast komt er ook dat de zorg voor de moeder gelijk inhoudt dat er ook gezorgd wordt voor het embryo, foetus, kind.


Indicaties

Klik op de titel voor meer uitleg over een onderwerp.

Voor de zwangerschap
  • Bindweefselverzuring: ontgiften/ontzuren    

    Meer info volgt.

  • Gevolgen na bekkentrauma    

    Meer info volgt.

  • Hormonale dysbalans    

    Meer info volgt.

  • Littekens en verklevingen in bekken en abdomen    

    Meer info volgt.

  • Recidiverende blaasontstekingen    

    Meer info volgt.

  • Voedingsanalyse    

    Schadelijke stoffen
    Alcohol
    Door het gebruik van alcohol wordt uw kans op een zwangerschap kleiner. Dit geldt zowel voor vrouwen als mannen. Alcohol heeft bij mannen een negatieve invloed op de spermakwaliteit. De hoeveelheid alcohol die u binnenkrijgt, bepaalt wat het effect is. Maar ook als u weinig drinkt, kan dit al negatieve gevolgen hebben. Alcoholgebruik tijdens de zwangerschap kan ernstige consequenties hebben voor uw ongeboren kind:Alcohol kan de hersenontwikkeling negatief beïnvloeden.
    Hierdoor kunt u een verhoogde kans krijgen op een miskraam of afwijkingen bij het kind.Gebruik geen alcohol in de periode dat u zwanger wilt worden, en zeker niet tijdens uw zwangerschap.
    Cafeïne
    Als u zwanger wilt raken, kunt u dagelijks enkele kopjes koffie of thee drinken. Maar meer koffie- of theegebruik raden we niet aan. Dit heeft een negatief effect op uw zwangerschapskans.
    Roken
    Roken kan de vruchtbaarheid negatief kan beïnvloeden. Dit geldt zowel voor mannen als vrouwen. Hoeveel u rookt, bepaalt wat het effect is. Zware rokers verlagen hun kans op zwangerschap behoorlijk en moeten langer wachten op een zwangerschap. Maar ook matig roken brengt schade toe. Roken tijdens de zwangerschap geeft daarnaast meer kans op: een miskraam,vroeggeboorte, aangeboren afwijkingen, wiegendood. Ook meeroken is schadelijk voor uzelf en uw ongeboren kind. Ons advies is: stop beiden met roken voordat u zwanger wilt worden.
    Als mannen stoppen met roken, is na twee tot drie maanden de vruchtbaarheid weer op peil. De schadelijke effecten van het roken zijn verdwenen.
    Drugs
    Drugs gebruiken is absoluut onveilig in de periode dat u zwanger wilt worden, en zeker ook tijdens de zwangerschap. Iedere drug heeft zijn eigen negatieve effecten, zoals:
    verminderde zaadcelaanmaak, een geremde eisprong, zeer ernstige afwijkingen bij uw kind, overlijden van het kind.
    Foliumzuur
    Foliumzuur is een onmisbare voedingsstof, waarvan u voldoende binnenkrijgt door gevarieerd te eten. Zodra u gaat proberen zwanger te raken, hebt u een hogere dosis nodig.
    Door het gebruik van foliumzuur kunt u de kans verkleinen op een ‘sluitingsdefect van de neurale buis’; een open ruggetje of open schedeldak bij uw kind. Gebruik extra foliumzuur als u zwanger wilt raken. Begin hiermee één tot twee maanden voordat u zwanger wilt worden.
    Medicijnen
    Als u zwanger probeert te worden, wees dan zorgvuldig met voorgeschreven medicijnen en medicijnen zonder recept. Overleg altijd met uw arts of u de voorgeschreven medicijnen mag gebruiken. Bepaalde medicijnen kunnen schadelijk zijn voor het kind. Bij mannen kan medicatie een negatieve invloed hebben op de kwaliteit van het sperma.  In overleg met uw arts kunt u de medicatie wellicht vervangen door een middel dat veilig is bij zwangerschap.
    Als u medicijnen zonder recept koopt, lees dan goed de bijsluiter. Ook vrij verkrijgbare zelfzorgmiddelen kunnen schadelijk zijn bij zwangerschap.
    Uw gewicht
    -Ondergewicht bij de vrouw
    Bij vrouwen spreken we van ondergewicht als de Body Mass Index (BMI) lager is dan 19. De BMI geeft aan of uw gewicht goed is in verhouding tot uw lengte. De BMI is: uw gewicht gedeeld door het kwadraat van uw lengte.
    Ondergewicht gaat vaak samen met een verstoorde menstruatiecyclus, doordat de eisprong geremd wordt. Probeer uw gewicht op peil te brengen. Raadpleeg een diëtiste voor voedingsadvies.
    -Overgewicht bij de vrouw
    Bij vrouwen spreken we van overgewicht als de Body Mass Index (BMI) hoger is dan 25. Bij een BMI boven de 30 is er sprake van obesitas (ernstig overgewicht). De BMI geeft aan of uw gewicht goed is in verhouding tot uw lengte. De BMI is: uw gewicht gedeeld door het kwadraat van uw lengte.
    Overgewicht heeft negatieve gevolgen voor uw gezondheid, maar verlaagt ook uw kans op zwangerschap. Het gaat vaker samen met: een onregelmatige menstruatiecyclus. Dit komt doordat de rijping van eiblaasjes en de eisprong verstoord worden; verstoorde vruchtbaarheid, terwijl de menstruatiecyclus wel normaal is; verhoogde kans op een miskraam; complicaties tijdens de zwangerschap, zoals zwangerschapsdiabetes, hoge bloeddruk en zwangerschapsvergiftiging.
    Probeer uw gewicht te verminderen om uw zwangerschapskans te vergroten. Raadpleeg een diëtiste en doe meer aan lichaamsbeweging. Eventueel onder begeleiding van sportschool of fysiotherapeut/coach.
    Leefstijl
    Sporten en bewegen
    Lichaamsbeweging is goed voor iedereen, ook voor vrouwen die zwanger willen worden. Regelmatig sporten is prima. Overmatig sporten kan echter negatief uitwerken op uw vruchtbaarheid.
    Stress
    De invloed van stress op uw zwangerschapskans is moeilijk te meten. Maar uit onderzoek blijkt dat de invloed van stress beperkt is. 
    Voeding
    Goede voeding is goed voor de gezondheid van uw kind en vermindert het risico op aangeboren afwijkingen. Het is belangrijk dat u voldoende vitamines en mineralen binnenkrijgt. Dit geldt zowel in de tijd rond de bevruchting als tijdens de zwangerschap.  
    Eet gevarieerd.
    Eet niet te veel.
    Gebruik minder verzadigd vet.
    Eet volop groente, fruit en brood.
     

  • Vruchtbaarheidsondersteuning    

    Meer info volgt.


Postnataal
  • Bekkenklachten/pijnen    


    Er zijn drie benamingen voor deze klachten in omloop, die nogal eens door elkaar gebruikt worden: bekkenpijn, bekkeninstabiliteit en symfysiolyse.
     
    Symfysiolyse
    Symfysiolyse betekent letterlijk het oplossen (lyse) van de verbinding (symfyse) tussen de twee schaambeenderen. In werkelijkheid lost deze verbinding niet echt op, maar wordt zij weker en rekbaarder. De term symfysiolyse is eigenlijk alleen van toepassing bij een extreem losse verbinding tussen de twee schaambeenderen. Echte symfysiolyse komt zeer zelden voor.
     
    Bekkenpijn en bekkeninstabiliteit
    Bekkenpijn wordt veroorzaakt door de toenemende druk van de groeiende baarmoeder op de structuren in het bekken en door rek aan banden en spieren die deze organen in het bekken fixeren. De termen bekkenpijn en bekkeninstabiliteit worden vaak door elkaar gebruikt. Bij bekkeninstabiliteit is tevens de steunfunctie van het bekken afgenomen.
    Welke klachten zijn er?
    Pijnklachten
    Pijn middenvoor in het bekken (op of rond het schaambeen). Deze pijn kan uitstralen langs de binnenkant van het bovenbeen, naar de lies of de schede.
    Pijn links en/of rechts onder in de rug ter hoogte van de twee kuiltjes. Deze pijn kan uitstralen over de hele bil, naar de lies, de achterzijde van het bovenbeen en soms ook het onderbeen.
    Pijn rond de stuit (het laagste punt midden onder in de rug). De pijn neemt vaak toe bij vermoeidheid en bij bepaalde bewegingen zoals bukken, draaien in de rug, omdraaien in bed, fietsen op een hobbelige weg, hardlopen of andere schokkende bewegingen.
    Startpijn
    Eén van de kenmerken van bekkenpijn is `startpijn': pijn bij het starten van een beweging zoals opstaan uit een stoel.
     
    Sneller moe worden
    Pijn en vermoeidheid gaan bij bekkenklachten meestal hand in hand. De vermoeidheid treedt het snelst op als men op één plek blijft staan en bij slenteren. Stevig doorlopen geeft vaak minder klachten. Fietsen is vaak beter vol te houden dan wandelen. Dit geldt niet voor iedereen; de ernst van de klachten speelt hierbij een rol. Langdurig in dezelfde positie liggen of zitten kan onplezierig zijn.
     
    Langzamer herstellen van vermoeidheid en pijn
    Na een vermoeiende dag heeft iedereen wel eens een dagje nodig om weer de oude te worden. Je gaat een keer vroeg naar bed en dat is het dan. Bij vrouwen met klachten van bekkeninstabiliteit ligt dat veel extremer: een uurtje winkelen is soms al voldoende om de volgende dag meer pijn en vermoeidheid te hebben dan gewoonlijk.
     
    De oorzaak van de klachten
    Het proces van verweking van de verbindingen tussen de bekkenbeenderen vindt waarschijnlijk plaats onder invloed van hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap. Meestal begint dit proces rond de twintigste zwangerschapsweek. Naast het elastischer worden van de verbindingen spelen ook een toenemende belasting door de groter wordende baarmoeder en een andere lichaamshouding in de zwangerschap een rol. Naarmate de zwangerschap vordert, komt de buik meer naar voren. Ook de stand van de rug en het bekken verandert. Hierdoor wordt als het ware meer vanaf de zijkanten aan de symfyse getrokken. Een verkeerde houding of overbelasting kan dit proces versterken. Soms ontstaan de pijnklachten pas een paar dagen of een paar weken na de bevalling. Waarom de ene vrouw pijn heeft en de andere niet, valt moeilijk te zeggen. Mogelijk hebben vrouwen die van nature soepeler banden hebben, meer kans op pijnklachten door bekkeninstabiliteit. Het valt op dat vrouwen de laatste jaren vaker over bekkenpijn klagen dan een aantal jaren geleden. Mogelijk hangt dit samen met het feit dat aan de zwangere vrouw hogere eisen gesteld worden; door de maatschappij, maar ook door haarzelf. Hierdoor kan zowel de lichamelijke als de geestelijke belasting toenemen. Ook kan het zijn dat klachten over bekkenpijn of instabiliteit vroeger aangeduid werden als bandenpijn of lage rugpijn, en dat er minder aandacht aan besteed werd.
    Wat kunt u aan de klachten doen?
    Het doel van de osteopathische behandeling is het herstel van de balans tussen belasting en belastbaarheid. Dit betekent een evenwicht tussen wat het lichaam kan en wat het vraagt. De signalen die het lichaam uitzendt, moeten serieus worden genomen. Daarnaast is het van belang een evenwicht te vinden tussen rust en activiteit. Beweging is nodig om de spieren op sterkte te houden en spierzwakte te voorkomen. Rust kan van belang zijn om banden en kapsels te sparen en zo verergering van de klachten te voorkomen.
     

  • Gewichtstoename    

    Meer info volgt.

  • Gynaecologische problematiek    

    Meer info volgt.

  • Nekklachten (na voeden)    

    Meer info volgt.

  • Postnatale depressie    

    Meer info volgt.

  • Problemen rond borstvoeding    

    Meer info volgt.

  • Rugklachten/blokkades    

    Meer info volgt.

  • Slaapproblemen    

    Meer info volgt.

  • Stressincontinentie    


    Als gevolg van een bewegingsverlies ter hoogte van het bekken, wervelkolom, darmen en/of organen in het bekken kunnen doorbloedingsstoornissen ontstaan. Als osteopaat trachten wij deze restricties op te lossen. Hierbij worden zowel de doorbloeding als de bezenuwing gestimuleerd om de functie van het bewegingsstelsel en de daar gelegen organen te verbeteren.
     
    Incontinentie en de problematiek i.v.m. urineblaas
    zijn hierbij vaak voorkomende klachten. Restricties rondom de blaas en verkortingen van ligamentaire structuren kunnen de blaas in een malpositie dwingen. De blaas ondergaat verschillende invloeden vanwege het diafragma, onze bewegingen, enz.. Als de blaas aan één zijde gefixeerd is, gaan bepaalde bewegingen anders of helemaal niet meer gebeuren en is de normale biomechanica van de blaas verstoord. Zoals elk ander orgaan moet ook de blaas mobiel zijn om goed te kunnen functioneren. De adherenties van de blaas als orgaan kunnen beschouwd worden als pathologische vasthechtingspunten die de bewegingsassen van het orgaan doen veranderen. De blaas, op die wijze gefixeerd, zal dus rond dit fixatiepunt bewegen, dat de mobiliteits- en motiliteitsas van dit orgaan zal worden. Het normale functioneren van de blaas wordt dus verstoord en de mobiliteit en motiliteit van het orgaan neemt af of verdwijnt. Hoe meer de verkleving het articulaire oppervlak bezet, hoe minder beweeglijk het orgaan wordt: het verliest zijn ritme, zijn vitaliteit, zijn functie.
    Urogenitale verklevingen verzwakken het terrein van de gehele pelvische regio, zodat deze opnieuw vatbaarder wordt voor infectie, mechanische irritatie, of elke andere (lichte) vorm van agressie, zodat het probleem zichzelf in stand houdt of zelfs versterkt.
    Niet alleen de pelvische regio, maar ook verder gelegen structuren kunnen in een interactie negatieve effecten ondervinden van urogenitale verklevingen. Of ze kunnen ze juist veroorzaken. Men denke aan de wervelkolom, de diafragma’s, de schedel, de onderste ledematen, enz.
     
    Stress-incontinentie
    is het verschijnsel dat de patiënte niet in staat is onwillekeurige urinelozing te voorkomen bij inspanningen waarbij de intraperitoneale druk verhoogd wordt zoals hoesten, persen, niezen, lachen, springen, tillen, lopen, plotse houdingsveranderingen… De blaasfunctie is normaal, de blaasspier zelf trekt niet samen, maar kleine hoeveelheden urine ontsnappen telkens als de druk in de blaas de urethrale weerstand overschrijdt.
    Dit onderscheidt zich van urge-incontinentie (of urgentie incontinentie) waarbij er sprake is van onwillekeurig urineverlies dat samengaat met een sterke, niet te onderdrukken mictiedrang of drang tot urinelozing. Is deze onweerstaanbare drang tot urinelozing aanwezig zonder urineverlies, dan spreekt men van urge of urgentie. Bij urge-incontinentie treedt een onwillekeurige contractie van de blaasspier op tijdens de vullingsfase. Er ontstaat een plotse, zeer dringende drang om te urineren, en het toilet wordt dikwijls te laat bereikt.
    Urgentie incontinentie is bijvoorbeeld een vorm van incontinentie die voorkomt bij verklevingen van de bekkenorganen. Door de constante trekkrachten op de blaas wordt dit door het zenuwstelsel geïnterpreteerd alsof de urineblaas vol zit. Een lichte vulling met urine geeft veel rek op de blaas, waardoor de patiënt het gevoel heeft snel naar het toilet te moeten.
    Urge-incontinentie kan verder onderverdeeld worden in twee vormen, nl. de motorische urge-incontinentie en de sensorische urge-incontinentie.
    Motorische urge-incontinentie
    wordt veroorzaakt door een ongewone en oncontroleerbare toename van spieractiviteit in de blaaswand. De blaas is hyperactief. Dit kan geïnhibeerd worden door houdingsveranderingen, hoesten, niezen, springen, prikkeling met een sonde, of bij emotionele toestanden. Soms kan een lokale ontsteking dergelijke incontinentie uitlokken. Maar ook voeding (koffie, thee, alcohol werken diuretisch).
    Bij sensorische urge-incontinentie
    treedt urineverlies op door gevoelsstoornissen. De blaas kan hypergevoelig worden aan woede, angst, infectie, het horen van stromend water, blootstelling aan koude, een orgasme of stress. Versterkte afferente impulsen vanuit de rekreceptoren van de blaaswand domineren dermate dat reeds bij een kleine blaasvulling de mictiereflex afgedwongen wordt door een foutieve perceptie op de cortex.
    Dergelijke ongemakken kunnen door de osteopaat heel goed behandeld worden. Een osteopatische behandeling van stress-incontinentie beperkt zich niet tot de behandeling van de blaas alleen. Men bekijkt bij de patiënt de pariëtale, viscerale en craniale invloeden. Dit gebeurt door de mechanische (musculaire, ligamentaire,...), neurologische, vasculaire, lymfatische en fasciale veranderingen in verband met de pelvische dysfunctie nauwkeurig te onderzoeken en te behandelen.
     
    Het is dus niet voldoende om pariëtaal enkel het bekken te behandelen aangezien andere pariëtale regio’s een impact hebben op deze structuur. Zowel het bekken als de wervelkolom moeten volledig onderzocht worden met bijzondere aandacht voor de aanhechtingsplaatsen van de diafragma’s.
    De viscerale behandeling bij urinaire incontinentie beperkt zich niet enkel tot het normaliseren van de organen van het kleine bekken. Indien er verklevingen gevonden worden met andere organen, worden deze organen mee betrokken in de globale behandeling.
    Bij zuivere stress-incontinentie zal de behandeling afhangen van de specifieke oorzaken van de tekorten in het sluitingsmechanisme. Vaak zullen versterkende en tonifiërende oefeningen worden voorgeschreven.
    Bij urge-incontinentie is het doel van de behandeling de blaascapaciteit te vergroten en het aantal micties te verminderen. Blaastraining, relaxatietherapie en vooral bekkenbodemspieroefeningen komen aan bod. De osteopathie kan een grote rol spelen bij de fertiliteitsproblematiek Bij een verminderde doorbloeding en restricties in de beweeglijkheid van de bekkenorganen is de kans op een zwangerschap aanzienlijk kleiner. De osteopate kan de mobiliteit, beweeglijkheid en de bezenuwing van de organen optimaliseren. Daarnaast is er aandacht voor het hormonale systeem. Deze kan positief beïnvloed worden, zodat de kans op een zwangerschap vergroot wordt.
     

  • Stuitproblemen    

    Meer info volgt.

  • Vermoeidheid    

    Meer info volgt.


Pre- en perinataal (eerste trimester)
  • Angsten    

    Meer info volgt.

  • Congestie in het bekken    

    Meer info volgt.

  • Gevolgen van statiekveranderingen    

    Meer info volgt.

  • Hormonale misselijkheid    

    Meer info volgt.

  • Prikkelbaarheid en neerslachtigheid    

    Een Depresieve stemming is vaak een normale reactie op verlies of teleurstelling. Zo’n 5 tot 10 procent van de zwangere vrouwen heeft tijdens hun zwangerschap of na de bevalling dermate ernstige klachten, dat ze daar hulp bij nodig hebben. Denk aan klachten zoals niet kunnen genieten van de zwangerschap, geen energie hebben, geïrriteerdheid, piekeren, schuldgevoelens die zich opstapelen en eventuele relatieproblemen. Zwangerschap beschermt niet tegen depressie. Er zijn vrouwen die al last hebben van depressieve klachten en dan zwanger worden, of in het verleden al een depressie hebben gehad. Ook kan het dat de depressie zich tijdens de zwangerschap of na de bevalling ontwikkelt.
    Uit onderzoek komt naar voren dat vrouwen in de vruchtbare leeftijd tot de grootste risicogroep behoren om depressief te worden. Zowel gedurende de zwangerschap, tijdens of na de bevalling ligt het percentage vrouwen dat hier last van krijgt ongeveer gelijk.
    Het is heel aannemmelijk dat hormonen hier een rol spelen.Gedurende de zwangerschap vinden onder invloed van hormonen namelijk veel lichamelijke en geestelijke veranderingen plaats. Deze kunnen ertoe leiden dat zwangere vrouwen zich depressief en/of angstig voelen of zelfs helemaal niet meer zwanger willen zijn. In de meeste gevallen verdwijnen de prenatale depressieve klachten na de geboorte van de baby.
    Sommige vrouwen krijgen direct na de conceptie al last van depressieve klachten. Een aantal van deze verschijnselen lijkt op de klachten van een ‘gewone’ depressie terwijl andere typerend zijn voor een prepartum depressie. In veel gevallen wordt een onjuiste diagnose gesteld aangezien de klachten doen denken aan ‘zwangerschapskwalen’.
    Een zwangerschap en de veranderingen die daarbij horen kan veel losmaken. De oorzaken van een prepartum depressie kunnen zowel lichamelijk als psychosociaal van aard zijn. Ze houden mogelijk verband met de sterk veranderde hormoonbalans en de daarmee samenhangende verstoorde vitaminen- en mineralenhuishouding die gedurende de zwangerschap optreden. De hormonale veranderingen zorgen ervoor dat je gevoeliger bent voor emotionele spanningen. Het is ook mogelijk dat er bij de vrouw sprake is van een lage weerstand of stress. Tijdens de zwangerschap wordt namelijk cortisol aangemaakt dat het lichaam een gevoel van stress bezorgt waardoor je je opgejaagd en angstig kunt gaan voelen.
     

  • Vermoeidheid    

    Meer info volgt.


Pre- en perinataal (tweede trimester)
  • Beginnende ademhalingsproblemen    

    Meer info volgt.

  • Beginnende spataders en oedeem in de benen    

    Meer info volgt.

  • Beginnende stressincontinentie    

    Meer info volgt.

  • Constipatie    

    Meer info volgt.

  • Drukgevoel op bekkenbodem en bandenpijnen    

    Meer info volgt.

  • Drukstijgingen op de abdominale (buik)organen    

    Meer info volgt.

  • Middenrugklachten    

    Meer info volgt.

  • Moeilijkheden bij op de rug liggen    

    Meer info volgt.

  • Stuitproblemen    

    Meer info volgt.

  • Zuurbranden    

    Meer info volgt.


Pre- en perinataal (derde trimester)
  • Beginnende contracties    

    Meer info volgt.

  • Complicaties rond de schoudergordel    

    Meer info volgt.

  • Harde buiken    

    Meer info volgt.

  • Hypertensie (hoge bloeddruk)    

    Meer info volgt.

  • Oedeem handen en benen, carpal tunnelsyndroom    

    Meer info volgt.

  • Rugpijn tussen de schouders    

    Meer info volgt.

  • Stuitligging van de baby    

    Meer info volgt.

  • Terugkerende gevoeligheid van oude letstels in het bekken    

    Meer info volgt.

  • Vrijmaken bekken ter voorbereiding van de bevalling    

    Meer info volgt.